پارک گوئل بارسلون

پارک گوئل بارسلون یکی از شاهکارهای معماری قرن 19 آنتونی گائودی است که در شمال بارسلونا، در منطقه‌ای به نام گراسیا (Gràcia) واقع شده و در فهرست میراث جهانی یونسکو نیز به ثبت رسیده است. استفاده ی خلاقانه از موزاییک‌های رنگی و زیبا و نیز به کارگیری اجسام منحنی‌شکل از ویژگی‌های منحصر به فرد پارک گوئل به حساب می‌آید و گائودی با الهام از طبیعت و ایده‌های گوتیک آن را طراحی و اجرا کرده است.

پارک گوئل بارسلون

این پارک بسیار محبوب است و سالانه حدود 4 میلیون بازدیدکننده از آن دیدن می کنند. بازدید از آن محدود می باشد و بهتر است که از طریق اینترنت بلیط رزرو کنید.

پارک گوئل (Park Güell) بین سال های 1900 تا 1914 در فضایی به وسعت حدود ۱۷ هکتار در بارسلونا بنا شده و یکی از بزرگ‌ترین سازه‌های معماری در جنوب اروپا به شمار می‌رود. گوئل یک تاجر موفق بود و می‌خواست تا اموال و دارایی‌هایش به یک باغ شهر (مانند نمونه هایی که در انگلستان ساخته شده‌اند) برای طبقه نسبتاً ثروتمند بارسلونا تبدیل شوند.

او از آنتوان گائودی (Antoni Gaudí) معمار مشهوری که به واسطه‌ی سبک منحصر به فرد و طراحی‌های سورئالیستی‌اش مشهور بود، خواست که یک باغ شهر را برای او بسازد. هدف اصلی از این پروژه ایجاد یک مجموعه مسکونی بسیار مرفه بود که البته هیچ‌گاه عملی نشد. پل‌های دره‌گذر، غارها، سالن‌های پر از ستون، پله‌کان‌های پیچ در پیچ و نیمکت‌ها در سراسر این فضا وجود دارند. این سازه‌های خلاق با تکه‌های سرامیکی رنگارنگ تزئین شده‌اند.

گوئل یک سمفونی واقعی از شکل و رنگ است. در این دنیای جادویی که ترکیبی از فانتزی و مهارت مهندسی است، بناها و گیاهان با هم آمیخته شده‌اند و دیوارها، طاق‌نماها، طاق‌ها و ستون‌ها همگی به نحوی قوی دارای فرم‌های مجسمه‌ای هستند.

پارک گوئل بارسلون

اگر به طور مستقیم وارد این ساختمان شوید به راه پله‌ای خواهید رسید که با اژدهایی دوستانه محافظت می‌شود؛ این اژدها نیز مانند صندلی‌های معروف بالای سرسرا و دیوار‌های اطراف با تکه‌های سرامیک‌ تزئین شده اند. از راه پله به یک اتاق غیر معمول خواهید رسید که دارای 86 ستون است. تصور بر این است که این مکان کارایی بازار را برای منطقه مسکونی گوئل بر عهده داشته است.

پارک بر روی تپه‌ای در بالای شهر قرار گرفته که می توانسته چالشی بزرگ برای گائودی باشد. در اینجا او فرصت ساخت هنر طبیعی را با خود طبیعت داشته است. باغچه‌های پارک دارای مسیرهای پر پیچ و خم، مسیرها، دیوارها و پل ها هستند.

گشت و گذار در پارک به دلیل اینکه جزئیات زیادی برای کشف کردن وجود دارد زمان بیشتری را می‌خواهد.

در بالای Sala Hipóstila یک فضای باز گسترده وجود دارد که مرکز آن Banc de Trencadís می باشد، یک نیمکت کاشی کاری شده که به صورت عمودی در اطراف آن قرار دارد و توسط یکی از نزدیکترین همتایان گواد، Josep Maria Jujol طراحی شده است. این پلت فرم غول پیکر به عنوان نوعی از حوضه آبریز برای تخلیه آب باران در دامنه تپه طراحی شده است. آب از طریق یک لایه سنگ و شن و ماسه فیلتر می شود و از طریق ستون ها در مخزن زیرزمینی تخلیه می شود.

بیشتر مساحت پارک هنوز پوشیده از درخت است، اما با مسیرهایی همراه است که بهترین چشم انداز های “تورو دل کالواری” در گوشه ی جنوب غربی را به تصویر می کشند.

 95 درصد از مساحت پارک به طور مجانی قابل بازدید است، فقط برای بازدید از بخش تاریخی آن موسوم به (monumental) ورودی دریافت می شود. این محوطه، نیمکت های منحنی و بازار را شامل می شود و در هر ساعت 400 بازدید کننده می‌توانند از آن جا دیدن کنند. بلیط‌های این قسمت را می‌توانید در گیشه بلیط فروشی یا به صورت آنلاین خریداری کنید و تا هر زمان که خواستید در محوطه بمانید.

منبع: lonelyplanet.com

نوشته شده در ۱۶ تیر ۱۳۹۷ توسط سیروگشت با موضوع مراکز تفریح
تبلیغات چپ