مرکز نمایشگاه شانگهای

مرکز نمایشگاه شانگهای یک نمایشگاه و مرکز کنوانسیون در مرکز شهر شانگهایِ چین است. این ساختمان در سال ۱۹۵۵ به عنوان محلی برای یادبود اتحاد میان چین و شوروی ساخته شد (Sino-Soviet Friendship Building). بسیاری از محلی ها از این نمایشگاه هنوز با این عنوان یاد می کنند. طراحی این ساختمان بر پایه سبک معماری نئوکلاسیک روسیه و چین می باشد، همچنین در طراحی آن از سبک معماری نئوکلاسیک استالینیستی نیز استفاده شده است. این ساختمان یکی از مکان های بسیار برجسته شانگهای است و با مساحت ۹۳۰۰۰ مترمربع یکی از بزرگ ترین مجتمع ها در مرکز شانگهای می باشد.

مرکز نمایشگاه شانگهای

ارتفاع این ساختمان نیز ۱۱۰.۴ متر بوده و برای چند دهه (از 1955 تا 1988) یکی از بلندترین ساختمان های شانگهای به شمار میامده است. نمای اصلی و جلوی ساختمان محوطه ای می باشد که چهار طرف آن را ساختمان هایی احاطه کرده اند و در مرکز آن برج پر نقش و نگاری وجود دارد. خیابان یان نیز در این قسمت قرار دارد. این خیابان امروزه یکی از خیابان های اصلی مرکز شانگهای است. دومین نمای خارجی ساختمان که ردیفی از ستون ها آن را تشکیل داده اند با خیابان نانجینگ که دارای دو بخش شرقی و غربی است مواجه می شود. در این خیابان خرده فروشی های زیادی صورت می گیرد.

تاریخچه

مرکز نمایشگاه شانگهای در اوایل قرن بیستم در محل زندگی تاجر معروف Silas Aaron Hardoon بنا شد. این محل Aili Garden نام دارد اما بیشتر آن را با نام Hardoon Garden می شناسند. Hardoon از موقعیت و نفوذ خود در هردو نشست بین المللی شانگهای و امتیازنامه شانگهای-فرانسه استفاده کرد تا این ساختار که پس از آن به یکی از املاک اصلی شهر تبدیل شد را خریداری کند. سپس در سال ۱۹۰۴ شروع به ساخت محل سکونت خود کرد و ساخت آن در سال ۱۹۱۰ به اتمام رسید و در سال ۱۹۱۹ توسعه یافت.

Hardoon Garden برای مدت زمان زیادی یکی از بزرگ ترین و زیباترین باغ های شانگهای بوده است. در زمان مرگ Hardoon یعنی سال ۱۹۳۱ این باغ شامل یک محل برگزاری تئاتر، پاگودا، سورتمه سنگی، مدرسه، دانشگاه و آکادمی زبان و فرهنگ کلاسیک چینی بود. همسر Hardoon، لیزا، پس از مرگ وی دچار افسردگی شد و در نتیجه باغ نیز نادیده گرفته شد. لیزا در سال ۱۹۴۱ در گذشت و در باغ دفن شد سپس در آن سال با وقوع جنگ اقیانوس آرام، Hardoon Garden تا پایان جنگ توسط ارتش ژاپن اشغال شد. با نادیده گرفتن باغ و غارت هایی که ارتش ژاپن در طول جنگ و محلی ها پس از جنگ انجام دادند و به مرور زمان با سلطه حزب کمونیست چین بر شانگهای Hardoon Garden در سال ۱۹۴۹ به یک منطقه متروکه تبدیل شد. زمانی که جانشینان Hardoon از شانگهای رفتند، دولت جدید باغ را توقیف کرد.

رهبر حزب کمونیست برای ادای احترام به اتحادیه جماهیر شوروی در اوایل دهه ۱۹۵۰ تصمیم گرفت نمایشگاهی را در شانگهای در رابطه با دستاوردهای فرهنگی و اقتصادی شوروی در طول مدت ۳۷ سال از زمان انقلاب اکتبر برگزار کند. در سال ۱۹۵۳ محله Hardoon Garden برای ساخت ساختمانی جدید در جهت برگزاری نمایشگاه انتخاب شد.

این ساختمان توسط Sergey Andreyev، Chen Zhi، Wang Ding Zheng و Cai Xianyu طراحی شد. طراحی این ساختمان به ساختمان اصلی نمایشگاه بین المللی کشاورزی در موسکو و ساختمان اداره نیروی دریایی سن پترزبورگ  شباهت دارد.

در ۴ مه ۱۹۵۴ ساخت Sino-Soviet Friendship Building آغاز و در ۵ مارس ۱۹۵۵ به اتمام رسید. نمایشگاه شوروی از تاریخ ۱۵ مارس ۱۹۵۵ تا ۱۵ مه ۱۹۵۵ برگزار شد.

در سال ۱۹۵۶ این ساختمان پذیرای اولین نشست سیاسی خود – اولین کنفرانس حزب کمونیست در شانگهای – شد.تا سال ۲۰۱۱ هنگامی که جلسات به مرکز نمایشگاه جدید منتهی شدند این ساختمان نیز پذیرای جلسات عمومی سالانه پارلمان شانگهای و کنفرانس مشورتی-سیاسی مردم شد. بدین طریق این ساختمان به ساختمان جلسات پارلمان شانگهای تبدیل شد. از سال ۱۹۵۹ Sino-Soviet Friendship Building نیز یک نمایشگاه دائمی صنعتی یعنی نمایشگاه صنعتی شانگهای را برگزار کرد. در سال های ۱۹۵۰ تا ۱۹۶۰ قانونی وضع شد که طبق آن هیچ ساختمان جدیدی نمی توانست با ارتفاعی بیشتر از برج مرکزی نمایشگاه صنعتی شانگهای ساخته شود.

در ۱۱ مه ۱۹۶۸ در نتیجه از بین رفتن اتحاد چین و شوروی، نام ساختمان به سالن نمایشگاه شانگهای تغییر کرد. در سال ۱۹۷۸ نمایشگاه صنعتی شانگهای در نتیجه تغییرات نامی که برای نمایشگاه صورت گرفته بود به سالن نمایشگاه صنعتی شانگهای تبدیل شد. در ۹ ژوئن ۱۹۸۴ گروه هایی که ساختمان را مدیریت می کردند با مرکز نمایشگاه شانگهای ادغام شده و متعاقبا نام این ساختمان به گوش همگان رسید. مرکز نمایشگاه شانگهای نام تاجران دولتی را که ساختمان، نمایشگاه و مجتمع تجاری آن را مدیریت می کردند زنده نگه داشت. در سال ۲۰۱۱ تعمیر و سازمان دهی اساسی ساختمان در جهت بهبود تجهیزات و احیای محیط نمایشگاه در ضلع جنوبی مجتمع و محیط کنفرانس در ضلع شمالی به اتمام رسید.

مرکز نمایشگاه شانگهای

طرح بندی

در طراحی این ساختمان، که به یک ساختمان اداره نیروی دریایی در سن پترزبورگ شبیه است، توجه زیادی به برج مرکزی آن شده است. این برج بخش اصلی نمای خارجی جنوبی مرکز نمایشگاه شانگهای را تشکیل می دهد و توسط یک میدان بزرگ از خیابان فاصله گرفته است .در پایین برج مرکزی یک راهروی طاق دار وجود دارد که سالن مرکزی نامیده می شود و سه قسمت اصلی ساختمان را به یکدیگر متصل می کند. ضلع  شرقی و غربی سالن مرکزی به دو قسمت دیگر منتهی می شود و دو بخش اصلی نمای خارجی ساختمان را تشکیل می دهد. این دو بخش به عنوان سالن کشاورزی و سالن مرکزی شناخته شده اند و امروزه پذیرای محوطه نمایشگاه هستند.

بخش های کشاورزی و فرهنگی از پله های مارپیچی برخوردار می باشند که بازدیدکنندگان برای تماشای طبقات ساختمان از آن ها بالا می روند. محوطه سرباز بین قسمت های کشاورزی و فرهنگی یک استخر مستطیلی شول و فواره موزیکال را در خود جای داده است. قسمت شمالی سالن مرکزی بزرگترین بخش مجتمع است که محیطی با مساحت ۴۶ متر در ۸۴ متر را به خود اختصاص داده است و سقف آن با سنگ های مرمر گران بهایی آراسته شده است. قسمت شمالی سالن مرکزی اصلی سالن صنعتی نمایشگاه به شمار می آید که اکنون سالن مرکزی نام دارد. دو فضای چهارگوش مانند در دو طرف سالن اصلی واقع شده اند و توسط محیط نمایشگاه و کنفرانس که پیش از این بخشی از قسمت صنعتی بوده اند احاطه گشته اند.

قسمت پایانی مرکز نمایشگاه شانگهای در ضلع شمالی بخش صنعتی واقع شده است. این قسمت دارای یک سینما بوده و اکنون Friendship Hall نام دارد و بخش کنفرانس مجتمع را به خود اختصاص داده است و قسمت شمالی مجتمع را ایجاد کرده است. این قسمت با ردیفی از ستون های نمای خارجی ساختمان مواجه می شود و یک سالن تئاتر یا سینما و سالن غذاخوری را که در اصل قرار بر این بوده است که یک کافه باشد در خود جای داده است.

منبع: wikipedia.org

نوشته شده در ۱۴ فروردین ۱۳۹۸ توسط سیروگشت با موضوع جاذبه های توریستی
تبلیغات چپ