پترا کجاست + تاریخچه و تصاویر

کوه‌های قرمزِ عظیم‌الجثه و آرامگاه‌های نژادی ازبین‌رفته؛ این موارد هیچ نقطۀ مشترکی با تمدن امروزی ندارند و تنها باید ارزش حقیقی آن‌ها را درک کرده و از این آثار باستانی قدردانی کرد. پترا یکی از برجسته‌ترین عجایب جهان بوده و مطالب بسیاری باب آن نوشته شده است، اما هیچ‌کدام نمی‌تواند شما را حقیقتاً برای بازدید از این مکان خارق‌العاده آماده کند؛ باید آن را از نزدیک ببینید تا شگفتی‌اش را باور کنید.

پترا

پترا یکی از عجایب جهان بوده و همچنین بدون شک ارزشمند‌ترین گنجینۀ اردن و بزرگ‌ترین جاذبۀ گردشگری این کشور محسوب می‌شود. پترا درواقع شهری عظیم و خاص می‌باشد که توسط نبطی‌ها در داخل کوه تراشیده شده است. نبطی‌ها مردمان عرب سخت‌کوشی بودند که بیش از 2000 سال پیش در این منطقه اقامت داشتند و آن را به مرکز مهمی برای تجارت ابریشم، ادویه‌جات و مسیرهای دادوستد با چین، هند، مصر، سوریه، یونان و رُم تبدیل کرده بودند.

ورودی شهر سیک (Siq) نام دارد؛ گلوگاهی تنگ که طول آن بیش از 1 کیلومتر است. این گلوگاه توسط صخره‌های مرتفعِ 80 متری احاطه شده است. عبور کردن از داخل سیک به‌خودی‌خود تجربه‌ای ناب محسوب می‌شود. رنگ‌ها و شمایل سنگ‌ها خیره‌کننده است. بعد از رسیدن به انتهای سیک می‌توانید الخزانه (گنجینه) را مشاهده کنید.

حقیقتاً بازدید از پترا تجربه‌ای بی‌نظیر است. این نمای عظیم با 30 متر پهنا و 43 متر ارتفاع در دل صخرۀ صورتی‌رنگی تراشیده شده است و عظمت آن قابل‌توجه است. پترا در اوایل قرن یکم تراشیده شد و به‌عنوان مقبرۀ یکی از پادشاهان مهم نبطی مورد استفاده قرار گرفت و نشانگر نبوغ طراحی مردمان باستان در آن دوران است.

گنجینه تنها یکی از عجایب پترا است. هنگام بازدید از این منطقه حداقل به چهار یا پنج روز زمان نیاز دارید تا بتوانید تمام جاذبه‌ها و عجایب پترا را کندوکاو کنید. با وارد شدن به درۀ پترا، مبهوت زیباییِ طبیعیِ این منطقه و دستاوردهای معماری برجستۀ آن خواهید شد. صدها مقبرۀ تراشیده از سنگ با جزئیات بالا در این منطقه قرار دارند که کنده‌کاری‌های پیچیده‌ای بر روی آن‌ها دیده می‌شود. برخلاف خانه‌های این منطقه که اغلب توسط زلزله نابود شدند، مقبره‌ها به‌گونه‌ای تراشیده شده‌اند که تا آخرالزمان باقی بمانند. 500 مورد از این مقبره‌ها سالم باقی مانده‌اند که البته خالی هستند، اما سیاهی هرکدام مسحورکننده است.

یکی دیگر از سازه‌های پترا که توسط نبطی‌ها ساخته شده است، تماشاخانه‌ای با سبک رُمی می‌باشد که ظرفیتی 3000 نفری دارد. در این منطقه ابلیسک‌ها، معابد، قربانگاه‌ها و خیابان‌های ستون‌بندی‌شده وجود دارد و در نقطۀ مرتفع و مشرف‌به دره، صومعۀ تحسین‌برانگیز الدیر واقع شده است. برای رسیدن به این صومعه باید از 800 پلۀ تراشیده شده از سنگ بالا بروید.

در این منطقه دو موزۀ بسیار خوب وجود دارد؛ موزۀ باستان‌شناسی پترا و موزۀ نبطی پترا که هر دو یافته‌های به‌دست‌آمده از حفاری‌ها در منطقۀ پترا و گذشتۀ رنگارنگِ آن را به نمایش گذاشته‌اند.

در قلۀ هارون در رشته کوه شارا، زیارتگاهی مربوط به قرن سیزدهم قرار دارد که توسط سلطان مملوک به‌منظور بزرگداشت مرگ آرون، برادر موسی، ساخته شده است.

پترا

تعدادی از هنرکاران شهر وادی موسی و دهکده‌ای بادیه‌نشین در نزدیکی این منطقه دکه‌های کوچک را برپا کرده‌اند و صنایع دستیِ محلی را به فروش می‌رسانند؛ ازجمله کوزه‌ها، جواهرات بادیه‌نشینان و بطری‌هایی که با شن‌های رنگارنگ پُر شده‌اند.

ورود وسایل نقلیۀ موتوردار به این منطقه ممنوع است. اگر علاقه‌ای به پیاده‌روی ندارید، می‌توانید اسب یا کالسکه اجاره کرده و با آن از میان گلوگاهِ سیک عبور کنید. برای افرادی سالمند و یا کم‌توان، مرکزی در نزدیکی گلوگاه سیک فراهم شده است که با پرداخت هزینه مجوز ویژه‌ای برای ورود کالسکه به داخل پترا صادر می‌کند تا این افراد بتوانند از جاذبه‌های اصلی این منطقه نیز دیدن کنند. بعد از ورود به بخش داخلی، می‌توانید برای رفت‌وآمد راحت‌تر الاغ یا شتری کرایه کنید که در مسیرهای مشخص‌شده حرکت می‌کنند.

پترا برای اولین بار در سده ششم پیش از میلاد توسط عرب‌های نبطی تثبیت شد. نبطی‌ها قبیله‌ای چادرنشین بودند که در این منطقه اقامت داشتند و پایه‌های امپراتوریِ تجاری خود را در همین منطقه بنا نهادند که بعدها تا سوریه گسترش یافت.

علیرغم تلاش‌های موفقیت‌آمیز آنتیگون (پادشاه سلوکی)، پومپه (امپراتور رُمی) و هیرود بزرگ برای در دست گرفتن کنترل پترا، بخش عمدۀ این منطقه حدوداً تا سال 100 میلادی تحت کنترل نبطی‌ها بود و سپس به دست رمی‌ها افتاد. تا دوران بیزانس و هنگامی‌که امپراتوری رم بر شرق قسطنطنیه متمرکز شد، افرادی در این منطقه سکونت داشتند. اما بعد از این دوران پترا رو به زوال گذاشت و اهمیت خود را از دست داد.

صلیبیون (کسانی که در جنگ‌های صلیبی شرکت داشتند) در قرن دوازدهم قلعه‌ای در این منطقه ساختند، اما کمی بعد آن را ترک کردند. تا اوایل قرن نوزدهم کنترل پترا در دست مردمان محلی بود. در سال 1812 کاوشگر سوئیسی، جوهان لودویگ، پترا را دوباره کشف کرد.

پارک باستان‌شناسی پترا (PAP) حدود 264 هزار مترمربع از این منطقه را پوشش می‌دهد و مکانی توریستی و باستانی محسوب می‌شود. در سال 1985 پترا به فهرست میراث جهانی یونسکو اضافه گردید.

تصاویر پترا

پترا پترا پترا

منبع: visitjordan.com

نوشته شده در ۲۶ خرداد ۱۳۹۸ توسط سیروگشت با موضوع جاذبه های توریستی
تبلیغات چپ